اطلاعات در صفحه ورودی در مورد امراض روانی

اسکیزوفرنیا

سکیزوفرنیا یک مریضی سایکوتیک است که در این تشوش حدود میان تخیل و واقعیت بسیار مبهم میباشد. شخص مبتلا به این اختلال اکثراً از مریضی خود آگاهی ندارد که این روند تداوی را هنوز دشوار میسازد. این بدین معنا نیست که مریض کاملا از دست و پا افتاده است یا اینکه مریض نمیتواند دوباره به حالت اصلی خود برگردد.

اسکیزوفرنیا چیست؟

در حدود ۳۵۰۰۰ شهروندان سویدن مبتلا به بیماری حاد اسکیزوفرنیا که به معنای جنون مزمن است، هستند. سایکوز یا به عبارت دیگر جنون بدین معنا است که ادراک واقعیت نابهنجار میگردد که این به نوبه خود ممکن است منجر به علائم همچو برسامات یا توهمات، هذیانات و دگرگونی رفتاری گردد. برسامات ممکن از طریق همه حس ها تجربه شوند که شایعترین نوع آن عبارت است از صدا به شکل سخن که بالای شخص مبتلا به این اختلال تبصره مینماید یا او را وادار به انجام کارهایی میکند. وقتی که یک فرد دارای اسکیزوفرنیا شروع به پیروی از صدا ها میکند، ممکن است پیامدهای بسیار خطرناک را به دنبال داشته باشد و در چنین صورت کمک سریع لازمی میباشد.

توهم بدین معنا است که کسی باور قوی داشته باشد که هر چیز در واقعیت طوری که در ذهن او خطور میکنند، هستند در حالیکه اطرافیان میدانند که این طور نیست. بطور مثال شخصی شاید فکر کند که او تحت تعقیب و پیگرد قرار دارد، مسموم شده است یا در معرض تهدید به مرگ قرار دارد. یک چیز یا واقعه ناگهان چیزی دیگر و یا بیشتر از حالت واقعی آن تعبیر میشود. سخن های کسی را شنیدن شاید طوری برداشت شود که شخصی در باره او بدکلامی میکند و یا یک برنامه تلویزیون را فرد مصاب ناگهان طوری تعبیر میکند که گویا یک پیام خصوصی و محرمانه به او است.

احساس تحت نظارت بودن بوسیله کمره یا مایکروفون معمول است. عقایدی که دیگران آنرا غیرمعقول تلقی میکنند، در حالت سایکوز شاید واقعی پنداشته شوند. سایر علائم اسکیزوفرنیا عبارت از دگرگونی در روش ارتباط است بطور مثال کاهش کلام، بی تفاوتی در برابر روابط عاطفی و فقدان انگیزه.

بخش عمدهٔ  افراد مبتلا به اسکیزوفرنیا در سنین بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی مصاب میگردند. علل این تشوش مشخص نیست ولی توارث ژنتیکی یکی از عوامل عمدهٔ خطر دچار شدن به این مریضی محسوب میشود. همچنین مشکلات ناشی از آسیب ها بطور مثال آنکه در زنده گی جنینی بوجود آمده باشند، بحران های زنده گی و سوء مصرف بنگ ممکن است نقشی داشته باشد.

این مریضی زنده گی را چطور تحت تاثیر قرار میدهد؟

دورهٔ این مریضی حد اقل شش ماه طول میکشد ولی ممکن است مادام العمر باشد. جریان مریضی ممکن است مریض را ناتوان و از کار افتاده سازد و عزت نفس و خودباوری وی را بطور جدی مجروح سازد. شخص مصاب شاید قدرت کار یا تحصیل را نداشته باشد، درونگرا گردد یا طغیان خشم را از خود نشان دهد. اسکیزوفرنیا ممکن است شاید شخص مصاب را به مشکلات در خودشناسی دچار کند و تشویش، اضطراب، جگرخونی و اختلال خواب را به بار آورد.

یک دورهٔ جنون میتواند باعث ترس و شرم گردد. اینکه وضعیت روانی خود با کسی دیگر شریک ساخته شود، شاید دشوار باشد ولی حایز اهمیت است. اختلال رفتاری از جمله مریضی هایی است که تداوی آن وجود دارد.

آیا بهبود وضعیت ممکن است؟

اگرچه این مریضی مزمن است ولی شدت آن به مرور سال ها کاهش میابد. مریص با کمک شرایط سازگار میتواند مانند دیگر مردم از یک زنده گی عادی برخوردار شود. آنچه که علاوه بر تداوی از اهمیت ویژه برخوردار است، ارتباطات اجتماعی که از مریض حمایت نماید و فعالیت های پرمعنی روزمره است. عادات سالم همچو رژیم غذایی مناسب و خواب درست نیز سهولت به میان میاورد زیرا این مریضی شخص مصاب را ممکن به سوی اعتیاد و افسردگی سوق دهد.

در صورت شک که شما یا یکی از اقارب تان مبتلا به سایکوز شده اید یا در معرض خطر مبتلا شدن به سایکوز قرار دارید، باید با یکی از کلینیک های عقلی و عصبی نوجوانان یا بزرگسالان در تماس شوید. تداوی اسکیزوفرنیا برای بهبود وضعیت و بازیابی سلامت غیرقابل احتراز است و تداوی در جلوگیری از عود بیماری نیز کمک میکند.

تشخیص و درمان

برای تشخیص اسکیزوفرنیا شرط است که این نابهنجاری طی حد اقل شش ماه جریان داشته باشد. برای از میان بردن امکان سایر علل سایکوز بطور مثال مریضی دیگری یا تاثیرات ادویه یا مواد مخدر، یک بررسی را ایجاب مینماید. ادویه ضد سایکوتیک وجود دارند که ممکن است شدت علائم را کاهش دهند و در زنده گی روزمره شخص مبتلا به اسکیزوفرنیا سهولت ایجاد کند. تداوی شامل صحبت حمایوی و روان درمانی میباشد. اینکه مریض هر چه زودتر در راستای دریافت یک شغل مناسب یا بازگشت به شغل قبلی خود از کمک و حمایت بهره مند شود، نیز حایز اهمیت زیاد است. این در حالتی که علائم مریضی هنوز کاملا زایل نشده باشند، نیز صدق میکند.

امنیت و خاطرجمعی مهم است و بناء بهتر اینست که در حالتی که مریضی بسیار شدید باشد، تداوی در خانه یا شعبهٔ مخصوص در چوکات خدمات صحی تطبیق گردد. ممکن است اقارب نیز به حمایت نیاز داشته باشند زیرا پایوازی شاید بسیار ناراحت کننده باشد.